,

Onze Stichteres

Maria Elisabeth Gruyters  

werd op 1 november 1789 geboren te Leut aan de Maas, in het nu Belgische Limburg. Haar vader, Nicolaas Gruyters, was rentmeester van het kasteel te Leut. Ze groeide op met rondom haar armoede. Al op zeer jonge leeftijd maakte zij kennis met onrecht in de samenleving.

.In 1822 vertrok Elisabeth naar Maastricht waar ze vele jaren huishoudster was bij de familie Nijpels.aIn de aantekeningen die zij heeft nagelaten vertelt zij over haar verlangen om in een klooster te worden opgenomen. Eenmaal in Maastricht wonende is dat verlangen alleen maar toegenomen. 

De stad leed aan de gevolgen van de Franse overheersing.  Kloosters waren opgeheven, kerken voor het merendeel aan de eredienst onttrokken. Kloosterlingen verdwenen. Materieel was Maastricht door langdurige bezetting en plundering verarmd. Het militaire leven voerde de boventoon en de bevolking was overgeleverd aan armoede en gebrek. Elisabeth werd geraakt door de geestelijke en materiële armoede van de bevolking.

Geboortehuis te Leut

     Huis van familie Nijpels

                            Kamer van Elisabeth Gruyters

Haar verlangen te worden opgenomen in een klooster veranderde geleidelijk in het verlangen

"dat toch alhier in deze Stadt Maastricht 

een Klooster zoude gesticht worden, 

waarin God opregt zoude gedient worden".

Op 15 augustus 1836, feest van Maria's ten hemelopneming, weet ze haar gebed verhoord. 

.

Geknield voor de beeltenis van de Sterre der Zee

"hoorde ik dit gebenedijde Jawoord uit den Hemel 

... het zal wel gelukken".

.

...

.

De notities die Elisabeth Gruyters in de laatste jaren van haar leven schreef bevatten belangrijke gegevens over het ontstaan van de congregatie. Tegelijkertijd is het geschrift het verhaal van haar eigen roeping en geestelijke groei. De aantekeningen zijn in verband met het 150-jarig bestaan van de congregatie in 1987 opnieuw in druk verschenen: 'Elisabeth Gruyters, Stichteres van een kongregatie' 

.

.

Vanuit de behoefte aan een eigentijdse benadering van de oorspronkelijke tekst werd aan het Titus Brandsma Instituut te Nijmegen gevraagd deze in studie te nemen. Uit het verrassende resultaat blijkt dat zij gerangschikt mag worden in de rij van mystieken: 

'De mystiek van Elisabeth Gruyters: daar stond ik te zien op straat, gans verbaast' (1987)

Toen Elisabeth stierf had zij haar inspiratie overgedragen aan andere vrouwen die zich, evenals zij, bewogen voelden 'God oprecht te dienen' en wisten dat dit slechts vorm zou krijgen in dienst aan de evenmens. Tot op vandaag proberen haar volgelingen, verspreid over de wereld, haar spoor te volgen en haar geest verder te dragen.

Elisabeth Gruyters overleed op 26 juni 1864. Zij werd begraven op het kerkhof te Wolder, nabij Maastricht.

.

.

Bidprentje van Moeder Elisabeth

(klik op de afbeelding voor een vergroting)